De Kostwinner
Deze site gaat over de roman De Kostwinner van Henk Rijks. Klik voor een alles-in-één overzicht op de items in de bovenbalk.
Lees hier de eerste twee hoofdstukken uit het boek.
Uit de pers:
"Deze auteur beschikt over een verbluffend soepele schrijfstijl. Hij
pakt je in. En overdondert je met blitse dialogen, vloeiende wendingen
en geestige, maar tegelijkertijd diep cynische scènes.
Zijn debuut getuigt in ieder geval van scherpte en jongensachtige
branie. Dat maakt De Kostwinner tot een gedurfde literair entree."
- De Volkskrant
"De Kostwinner werkt als een goede thriller (de filmrechten zijn al verkocht),
maar heeft ook een behoorlijke psychologische diepgang. De Kostwinner
is een pijnlijk en raak portret van de krampachtig overlevende, door
hoge verwachtingen gedicteerde ’culturele elite’ van deze tijd. "
- Trouw
'Zonder meer het leukste, meeslependste en meest entertainende van de Starbucks-debuten'
- De Standaard
"Leest als een lijn ;-) ... Cocklit van de bovenste plank... Must Read!"
- Saskia Noort
Tweets- Weblog
- Muziek
- Weblinks
- Merchandise
- Leesvoer
- Contact
-
Tweets
- @dutchanddonts Posterous Places. https://t.co/Q6PfBvP1
- @anfo_ *Onze* vriend?
- Vanavond uit eten met drie bankiers. Bij één werkt internet niet en de andere twee zullen ook wel niet kunnen betalen.
- @kluun Merkwaardig. Als je hulp ter plekke nodig hebt, gil dan ff. Vraag maar aan @saskianoort voor referenties. #wederdienstheetdat
- @kluun Lijkt me onwaarschijnlijk dat je alles kwijt bent op de Mac. Die ! betekent dat iTunes ze niet kan vinden, maar ws is alles er nog.Jan 25, 12 from web Reply, Retweet, Favorite
- @annelouverboon Good for you, bitches.
- @annelouverboon O, dan block ik die ook. Stelletje trutten.
- @annelouverboon Ja, maak jij er maar weer wat lelijks van. Nog even en ik block je weer!
- De mooiste dingen zomaar voor t oprapen. http://t.co/vlQUqaEI
- Eigenhandig vaatwasser met storingscode i30 gerepareerd. Voel me de Bear Grylls van suburbia.
- Verdorie. Nu is Etta James ook al doodgegaan.
- @Phaedrajanine Maar @jndkgrf en ik zouden veel betere WIFI alerts verzinnen.
- @Phaedrajanine Kennelijk zat de schrik voor de stijve man er nog goed in.
- @AnneV4 @anfo_ @vinexvrouwtje @jeltenieuwhuis Nou, die @lucmartin is aardig bij de tijd! Ga ik meteen volgen.
- @Phaedrajanine Ja, daar heb ik een talent voor, vrees ik. Maar ik draag in ieder geval nooit pullovers, dat scheelt weer.
- @Phaedrajanine Bijna net zo warm en klef als de stuurverwarming van de Evoque.
- Die Bleker, da's toch een soort slechte remake van Boer Koekoek?Jan 18, 12 from web Reply, Retweet, Favorite
-
Posts
- Dec 22, 11
Onlangs bezocht ik noodgedwongen een filiaal van de LIDL. Je leest wel eens verhalen over hoe de cassières daar worden uitgebuit, en dat ze niet eens naar de WC mogen als ze ongesteld zijn. Daarom voel ik me in de LIDL net een hoerenloper die zich, verleid door het goedkope lekkers, over zijn principes heenzet en in weerwil van moderne vrouwenhandel toch naar binnen gaat. Ziezo, tot zover de politiek correcte disclaimer. Maar goed, ik was dus in de LIDL. (Nog even over die cassières: die worden heel boos als je wijnflessen rechtop op de lopende band zet. Kennelijk kunnen de lopende banden bij LIDL daar niet tegen, en ik vermoed dat eventuele breukschade gewoon wordt ingehouden op het schamele salaris van degene die achter de kassa zit. Probeer het maar eens: “Flessen plat neerleggen!!!” schreeuwen ze zodra je de wijn in de reguliere Albert Heijn-stand plaatst. Maar dat terzijde, want waar ik het over wil hebben is eigenlijk iets heel anders. Namelijk merknamen.)
U weet ongetwijfeld van het bestaan van gespecialiseerde bureaus die niets anders doen dan namen bij producten of diensten verzinnen. Daar verdienen ze goed geld aan, kan ik u verzekeren. Om het denkproces dat bij het totstandkomen van een merknaam toch nog enige substantie te geven, gaat zoiets vaak vergezeld van een presentatie. Daarin wordt dan op onnavolgbare wijze duidelijk gemaakt dat het geen toevalstreffer of briljante vondst is waar zo’n bureau mee op de proppen komt. Neem bijvoorbeeld een naam als Selexyz, en u begrijpt dat die er nooit zonder heel veel abstraheren en ander high-level denkwerk gekomen is. Of Veolia. Of Cilit Bang.
Maar dan de LIDL!
Bij de tijdelijk verkrijgbare kerstartikelen vond ik daar een 4-pack bier dat gewoon heet naar naar wat het veroorzaakt, namelijk Malheur. Gewoon, eerlijk zeggen waar het op staat lijkt mij een hele goede strategie. Briljant bedacht. Direct ging ik op zoek naar sigaren van het merk Uche Uche, maar die waren helaas niet verkrijgbaar. Maar wat niet is kan nog komen. Ik rekende de Malheurtjes af, en bedacht ter plekke aan wie ik zo’n flesje bij wijze van alternatief kerstpakket cadeau ging doen. - Dec 13, 11W.F. Hermans schreef ooit dat Economie een 'wetenschap' is, waarin twee professoren het tegenovergestelde verkondigen, en beiden de Nobelprijs krijgen. Daar moet ik de laatste tijd vaak aan denken als ik weer eens een of andere onheilsprofeet hoor praten over De Crisis, die sinds vandaag zelfs aangeduid mag worden als De Recessie. Niet voor niets zegt CPB directeur Teulings over zijn eigen raming:"De kans dat deze raming onjuist is, is groter dan dat hij juist is".Fijn, daar kunnen we wat mee. Eigenlijk staat er dus: we weten het niet. Give or take een paar miljard, een procentje hier erbij, of misschien wel daar eraf. Als natuurkundigen zich vanmiddag zo over het Higgs deeltje zouden uitlaten, dan worden ze gevierendeeld. Vergeleken bij de berekeningen van het CPB is zelfs het onderzoek van Diederik Stapel een toonbeeld van nauwkeurigheid. Rehabiliteer die man!
- Oct 29, 11
"Waar blijft toch je tweede boek, Henk?" is een vraag die me regelmatig wordt gesteld, en die ik mezelf ook regelmatig stel. Maar ik heb een goed excuus.
Deze zomer werd ik benaderd door Sieta Keizer, artistiek leider van Theater M-Lab. Of ik zin had om een muziektheaterstuk te schrijven. Met in de hoofdrol Jamai Loman, de allereerste winnaar van Idols en inmiddels gevierd musical- en theaterster.
Tja. In dit soort gevallen roep je dan iets in de trant van "Na te zijn bijgekomen van de schrik stortte hij zich, niet gehinderd door enige kennis or ervaring, op het project en liet al het anderen uit zijn handen vallen". En zo was het ook. In de wereld van de showbizz moet je dan geloof ik zeggen dat zoiets het leukste is dat je ooit heb gedaan. Maar goed, nu weer door met Incognito, dat z'n voltooing nadert.
Meer informatie over de voorstelling:
Vanaf 17 december aanstaande produceert M-Lab de muziektheatervoorstelling De Winnaar, ontwikkeld in samenwerking met Jamai Loman. Het verhaal vertelt over tv-talentenjachten waarbij gewone mensen binnen korte tijd gekatapulteerd worden tot grote sterren. Het publiek wordt meegezogen naar een wereld vol uitverkochte optredens, gek geworden fans en wilde paparazzi achtervolgingen.
De hoofdrol wordt gespeeld door multitalent Jamai Loman, winnaar van de allereerste Idols en bekroond met diverse Musical Awards. Het stuk is niet biografisch ondanks de overeenkomsten met winnaars uit tv-talentenjachten. “Hoe werd je vroeger beroemd, voor Idols, Popstars en The voice of Holland?” vragen jongeren van nu zich af. Het script is geschreven door romanschrijver Henk Rijks. Sieta Keizer, artistiek leider van M-Lab, neemt de regie voor haar rekening. Frans Heemskerk verzorgt de muzikale leiding.
De Winnaar is een interactieve voorstelling waarbij de telefoons voor de verandering aan mogen blijven. Net als bij talentenjachten op tv kan het publiek door middel van tweets en likes het verloop van de voorstelling beïnvloeden. De Winnaar is exclusief te zien in Theater M-Lab op 17 (première), 26 (14:30 uur), 27, 28, 29, 30 december en op 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 (14:30 uur) januari om 19:30 uur, tenzij anders aangegeven. De voorstelling is toegankelijk vanaf twaalf jaar.
- Oct 29, 11
[[posterous-content:pid___0]]"Waar blijft toch je tweede boek, Henk?" is een vraag die me regelmatig wordt gesteld, en die ik mezelf ook regelmatig stel. Maar ik heb een goed excuus.
Deze zomer werd ik benaderd door Sieta Keizer, artistiek leider van Theater M-Lab. Of ik zin had om een muziektheaterstuk te schrijven. Met in de hoofdrol Jamai Loman, de allereerste winnaar van Idols en inmiddels gevierd musical- en theaterster.
Tja. In dit soort gevallen schrijf je dan iets in de trant van "Na te zijn bijgekomen van de schrik stortte hij zich, niet gehinderd door enige kennis or ervaring, op het project en liet al het anderen uit zijn handen vallen". En zo was het ook. In de wereld van de showbizz moet je dan geloof ik zeggen dat zoiets het leukste is dat je ooit heb gedaan. Maar goed, nu weer door met Incognito, dat z'n voltooing nadert.
Meer informatie over de voorstelling:
Vanaf 17 december aanstaande produceert M-Lab de muziektheatervoorstelling De Winnaar, ontwikkeld in samenwerking met Jamai Loman. Het verhaal vertelt over tv-talentenjachten waarbij gewone mensen binnen korte tijd gekatapulteerd worden tot grote sterren. Het publiek wordt meegezogen naar een wereld vol uitverkochte optredens, gek geworden fans en wilde paparazzi achtervolgingen.
De hoofdrol wordt gespeeld door multitalent Jamai Loman, winnaar van de allereerste Idols en bekroond met diverse Musical Awards. Het stuk is niet biografisch ondanks de overeenkomsten met winnaars uit tv-talentenjachten. “Hoe werd je vroeger beroemd, voor Idols, Popstars en The voice of Holland?” vragen jongeren van nu zich af. Het script is geschreven door romanschrijver Henk Rijks. Sieta Keizer, artistiek leider van M-Lab, neemt de regie voor haar rekening. Frans Heemskerk verzorgt de muzikale leiding.
De Winnaar is een interactieve voorstelling waarbij de telefoons voor de verandering aan mogen blijven. Net als bij talentenjachten op tv kan het publiek door middel van tweets en likes het verloop van de voorstelling beïnvloeden. De Winnaar is exclusief te zien in Theater M-Lab op 17 (première), 26 (14:30 uur), 27, 28, 29, 30 december en op 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 (14:30 uur) januari om 19:30 uur, tenzij anders aangegeven. De voorstelling is toegankelijk vanaf twaalf jaar.
- Sep 23, 11
Er zijn tv programma’s waarvan ik liever niet heb dat mijn kinderen er naar kijken. The Pain Game bijvoorbeeld, een show waarin kandidaten zoveel mogelijk smerigheden ten koste van anderen moeten uitvoeren om met een mooie geldprijs de studio te verlaten. Of de in HD opgenomen autopsie-porno van CSI Miami, ook altijd goed voor een paar doorwaakte nachten. En zo zijn er nog wel een paar programma’s waarvan ik me afvraag of ze een pedagogische bijdrage leveren aan het leven van een opgroeiend kind anno 2011. Mochten ze soms toch zo’n programma bekijken (echt verbieden is namelijk ook weer zo iets) dan red ik me door te zeggen dat in het echte, dagelijks leven mensen een stuk vriendelijker met elkaar omgaan, en dat het allemaal wel meevalt met de moord en doodslag.
Sinds gisteren kan ik aan mijn lijstje tv-afraders een onverwachte nieuwkomer toevoegen: de Algemene Beschouwingen. Scheldpartijen, provocaties, insinuaties, botte simplificaties en ordinair gebekvecht door mensen waarvan je zou verwachten dat ze enige vorm van wellevendheid betrachten. Er staat namelijk nogal wat op het spel, vandaag de dag in Nederland.
Nu sta ik voor de onmogelijke taak om mijn kinderen duidelijk te maken dat een voorzitter normaal gesproken ingrijpt zodra een vergadering uit de hand loopt, behalve in ons parlement, waar Verbeet zich verschuilt achter flauwe procedurele excuusjes en toestaat hoe het toch al tanende aanzien van de politiek wordt ondermijnd. En hoe moet ik hen uitleggen dat godbetert zelfs de premier van het land zich verlaagt tot een brallende corpsbal, daartoe uitgelokt door een dwalende sociopaat?
Ik voorzie hier thuis binnenkort de volgende dialoog:
“Willen jullie even de tafel afruimen?”
“Doe toch normaal man!”
“Kun je de vuilnisbak even buiten zetten?
“Ik ben je bedrijfspoedel niet!”
“Hoe staat het met je huiswerk?”
“Je kunt de boom in!”
Dit alles natuurlijk onder instemmend tafelgeroffel van broer of zus. Als het zo ver is zal het moeilijk zijn om er een passende reactie op te geven. Want als het op het hoogste bestuurlijke niveau kennelijk acceptabel is om zo een debat te voeren, dan wordt het nog een heidense klus om mijn kinderen duidelijk te maken dat in het normale leven andere, hogere normen gelden.
- Aug 25, 11
Ooit, ik geloof in 1998, stond ik schouder aan schouder met Steve Jobs. Dat gebeurde op een toilet in het Moscone Centre in San Francisco, waar ik voorafgaande aan zijn Keynote Speech een plas deed. Plotseling stond hij in zijn kenmerkende black turtleneck sweater naast me. Wat moet je onder die omstandigheden zeggen? Ik geloof dat ik hem over het schotje heen good luck wenste. Hij lachte vriendelijk, bedankte me, ritste zijn gulp weer dicht en verliet de ruimte.
In die tijd was Apple op sterven na dood. Iedere expert wist zeker dat het bedrijf voor een habbekrats zou worden overgenomen, waarschijnlijk door Sony of anders wel door Philips. Jobs noemde zichzelf iCeo, waarbij de i stond voor interim, om aan te geven dat hij zo weer weg kon zijn.
Een paar minuten na het toiletbezoek verscheen Jobs op het toneel, waar hij onthaald werd op een groots applaus. Nog voordat hij een woord had gezegd trok hij zijn leren jekkie uit, dat hij vervolgens met een grootse zwaai in de coulissen smeet, en hij zijn verhaal begon. Het bijzondere was dat hij dat leren jasje daarnet op het toilet nog niet droeg. Hij moet het, zo realiseerde ik, speciaal voor zijn opkomst hebben aangetrokken. Het uittrekken en weggooien was een vooraf ingestudeerd theatraal gebaar, een soort "handen uit de mouwen, helpers weg, niet lullen maar poetsen" ding.Aan het einde van zijn Keynote, die veel weghad van een preek voor gelovigen (en dat waren er indertijd niet meer zo veel), maakte Jobs bekend dat Apple voor het eerst weer een kwartaal met winst had afgesloten. Ik zag hoe volwassen mannen op hun stoelen gingen staan en hoe de tranen over hun wangen biggelden. Allemaal dankzij dat jekkie.
- Jul 01, 11
Met de vakantie in het vooruitzicht hierbij een toepasselijk kort verhaal. Ik schreef het voor het VakantieDoeBoek van Hans Ubbink, dat nu in de winkel ligt. - Jun 23, 11
Een tijdje geleden ontving ik een uitnodiging waarvan de strekking me volledig ontging, maar aangezien er sprake was van een feestelijke bijeenkomst en er na afloop een glas geheven zou worden, besloot ik toch maar te gaan.
Er was een vrouw met grote, kogelronde tieten die tijdens de voordracht van een belangrijke spreker op zoek ging naar haar hondje. Iemand wiens voor- en achternaam je moeiteloos zou kunnen verwisselen, had het over een goodiebag die we na afloop mee mochten nemen. Op een tafel stonden flesjes lauw bier, kaasstengels, een paar flessen wijn en twee vazen met oranje bloemen. Om mij heen converseerden enkele grijsharige dames en heren over de voordelen van de Olivetti Valentine ten opzichte van de Underwood 4-bank portable. Een paar jongere kantooremployees wisselden onderling wat collegiale roddels uit, bewonderden elkaars schoeisel en bleken, toen ik even de andere kant opkeek, collectief om 18 uur het pand te verlaten. “Hee!” wilde ik roepen, “Waar gaat dat heen?”, maar toen herinnerde ik me dat ik nog recht had op die goodiebag. Plotseling stuitte ik op het Leidse multitalent Gerwin van der Werf. We kregen vier dubbelzijdig geprinte velletjes in onze handen gedrukt, waarvan de inhoud niet zonder hulp van een geschoold jurist te ontcijferen viel. Desondanks tekenden Gerwin en ik het document ongezien, want we wilden zo snel mogelijk daar weg en we hadden ook wel iets beters te doen. In het café verderop dronken we nog snel een paar glazen, voordat onze vrouwen begonnen te bellen dat we moesten opschieten omdat ze zo naar trimhockey gingen.
En nu verwacht u als lezer misschien dat ik iets ga zeggen in de trant van “En toen werd ik wakker en bleek alles maar een droom te zijn”, maar helaas moet ik u dan toch teleurstellen. - May 09, 11
... en daarom post ik de laatste tijd zo weinig op dit weblog. Te druk met het echte werk. Maar af en toe word je wel eens gebeld door een journalist, en dat levert dan weer een leuk stuk op. Zie hieronder.
- Mar 12, 11
...deze zelfpromotie, maar vandaag zat de aanbiedingsfolder van Uitgeverij Contact in de bus. En kijk, op pagina twee en drie...
Nu nog even wat schrijfwerk afmaken.
- Jan 17, 11
De meeste spam die ik ontvang ontgaat me, maar deze slipte door de digi-censuur. En, ik moet zeggen, het is een juweeltje. Want even, heel even kreeg ik toch aandrang om een mailtje naar Hill Collin Nels, Esq te sturen om te vragen hoe het nou zat. Je maakt namelijk niet elke dag mee dat een gevierd internationaal advocaat z'n reputatie en alles waar hij z'n hele leven voor gewerkt heeft op het spel zet. En wat me helemaal aansprak was de zin waarin duidelijk wordt dat ik the chosen one ben. Dat schept verplichtingen, dunkt me.
Lees maar:
Datum: 16 januari 2011 15:36:18 GMT+01:00Aan: Recipients <info@law.com>Onderwerp: PROPOSALAntwoord aan: hillcolinneiles1@gmail.comYou do not know me and neither do I know you. I am not desperate nor in need of help. I only want to be sure you are the kind of person I can trust with the following proposal. I have been very careful in my selection and have taken pains to ensure I will be dealing with a person that has the intelligence to understand what I am getting myself into.From the little I have been able to deduce, I cannot make you agree to partner with me on this but I can assume that when you are in, I can trust you completely.I am a UK based lawyer and I am bringing everything I have to the table; my reputation and all I have labored for my whole life. The least I ask of you, is for you, after hearing the proposal to honestly tell me if you are up for it or not, without acting maliciously. That way, I get to loose nothing and can walk away with my proposal and reputation intact without actually divulging full details.I bear the full brunt of any risk involved in this business which I cannot do alone and you can be rest assured that you will be duly compensated financially for your involvement. The thing is, anyone can serve but I chose you. I pray you don't let me down.For more details if interested by email(hillcolinneiles1@gmail.com) The fact of the proposal involves access to millions of Tax-Free United States Dollars. It is up to you to accept or decline. I am waiting to hear from you. Time is of the essence. Yours faithfully, Hill Colin Neil Esq hillcolinneiles1@gmail.com - Dec 30, 10via parool.nl
Over het algemeen houd ik niet zo van terugblikken. Misschien schrijf ik ooit nog wel eens over wat het publiceren van een eerste roman met je doet. Over de recensies, de reacties, je familie, je vrienden, de onderhandelingen, de nominaties, de filmrechten, de omslagontwerpen, de top-tienen, de optredens en de stroom aan nieuwe mensen die je in korte tijd leert kennen. Maar nu even niet. Nu beperk ik me tot het bedanken van iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan het succes van De Kostwinner, in het bijzonder alle boekverkopers, de mensen van de uitgeverij en niet te vergeten alle lezers. Nogmaals hartelijk dank hiervoor, en ik wens jullie een succesvol 2011 toe. O ja, en over De Opvolger (die natuurlijk niet zo gaat heten): daar wordt hard aan gewerkt. Binnenkort meer daarover.
- Dec 08, 10Ik ging naar de Margriet Winterfair om op te treden. Er was niemand, en de zaal bleef ook helemaal leeg.(Soms ben ik voorstander van een langdurig, tergend en teasend voorspel maar dit keer leek het me beter om meteen maar naar de climax toe te werken. Je kunt er wel heel lang en stylistisch verantwoord omheen draaien, maar soms is het zoals het is, en dan moet je daar ook niet moeilijk over doen, vind ik. Dus eigenlijk kunt u nu, beste lezer, weer iets anders en nuttigs gaan doen. Tenzij u van een leuk naspel houdt, dan zou ik zeggen: lees vooral door. De reis is vaak leuker dan de bestemming, nietwaar?)Het begon toen mijn uitgever me polste of ik er iets voor voelde om ‘iets te doen’ op de winterfair, een jaarlijks terugkerend fenomeen in de Utrechtste Jaarbeurs. Nou ben ik niet kieskeurig, en ik weet inmiddels dat het romantische beeld van de schrijvende zonderling die een leuk boek bedenkt voorgoed passé is, en dat je als schrijver veel meer een ‘merk’ moet zijn met dito merkuitstraling en merkwaarden. Dus het merk Henk Rijks besloot dat het goed was, en toog naar Utrecht.Misschien goed om te weten dat er altijd het nodige overleg aan zulke evenementen voorafgaat. Er is altijd iemand van de organisatie die veel enthousiaste mailtjes rondstuurt, en vertelt dat het heel erg leuk gaat worden, en dat iedereen zich op je komst verheugt. Niet dat ik daar ook maar een reet van geloofde, maar toch, het kwam in ieder geval hartelijk over. Ik vroeg de mevrouw van de organisatie of het goed was dat ik een mooie presentatie zou geven, want ik ken mezelf inmiddels een beetje: zonder rugdekking van een slicke PowerPoint voel ik me behoorlijk naakt, voor zo’n zaal. Het was geen probleem, zei de mevrouw van de organisatie.Vol goede moed toog het Merk Henk Rijks dus in het bijzijn van Iemand Van De Uitgeverij en met een tailor-made presentatie naar de Jaarbeurs. Daar aangekomen spoedden wij ons naar wat op de uitnodiging stond aangegeven als De Kerk, die helemaal aan het einde van drie enorme expositiehallen bleek te zijn opgebouwd. Het was het soort kerkje dat je wel eens op het Amerikaanse platteland ziet: hout, een recht-toe-recht-aan no frills kind of a church.Bij de ingang van de kerk werden we opgewacht door een mevrouw die nerveus overkwam. Ze heette Marjan van den Berg, sinds jaar en dag columniste van Margriet, en begon met de constatering dat ik er gelukkig aardig uitzag. “Dat scheelt”, zei ze, “want de vorige schrijvers waren heel boos!” Eén blik op de binnenkant van De Kerk, en ik snapte waar die boosheid vandaan kwam. De hele zaal stond vol met leuke stoeltjes, de een nog fleuriger dan de ander, maar wat ze gemeen hadden: ze waren allemaal leeg.“Kom, we gaan gewoon op het podium zitten, dan ga ik je interviewen, en dan zul je zien dat er vanzelf mensen op afkomen”, zei Marjan.Zelf niet de beroerdste stemde ik met haar voorstel in en even later zaten we tegenover elkaar op het podium. In de Kerkzaal bevonden zich (1) geluidsman en (2) de man van mijn uitgeverij. Beiden deden heel erg hun best om niet in een hysterisch lachen uit te barsten. Ondertussen vuurde Marian de ene na de andere vraag op me af, die ze -dat moet gezegd worden- keurig had voorbereid en op kaartjes had geschreven.“Waarom ben je niet genomineerd voor de AKO Literatuurprijs?” vroeg ze onder andere.“Omdat de uitgever het boek waarschijnlijk niet heeft ingestuurd”, antwoordde ik.“Waarom dan niet?”, vroeg Marjan.“Is het literatuur dan?”, vroeg ik haar.Ondertussen zag ik twee dames de kerk binnenkomen. Beiden hadden een afgeladen karretje vol goodies en freebies bij zich, die ze naast zich parkeerden, helemaal op de achterste rij.Marjan vroeg nog wat door, ik probeerde ondertussen wat verschillende microfoontechnieken uit, zo toch van de nood een deugd makend. Maar ik kon ook mijn ogen niet afhouden van de twee dames achterin de kerk. Eén van hen had haar schoenen al had uitgetrokken, en met een gelukzalig gezicht begon ze haar vermoeide voeten te masseren. “Blij dat ik even zit!, zei ze tegen haar al even door de Winterfair uitgeputte vriendin. Althans, dat vermoedde ik, want ze zaten te ver weg om ze te kunnen verstaan.Marjan kletste gewoon door, stelde nog een paar vragen. Ik antwoordde op automatische piloot, en voor we het wisten was het over.“Kies maar een leuke bos bloemen uit” zei Marjan na afloop, zichtbaar opgelucht dat het voorbij was. Nou ja, bijna voorbij, maar nog niet helemaal, want ik moest ook nog aan een tafeltje gaan zitten, verderop, om te signeren. Naast mij zat het Merk Marjan Berk, die een briefje voor zich had waarop ze de verkochte exemplaren bijhield.Ik probeerde nog wat bezoeksters over te halen om toch vooral een exemplaar te kopen (“Het boek aanraken is het boek kopen, dames!”), maar het mocht niet baten. Binnen vijftien minuten was de stand Merk Berk: 43, Merk Rijks: 0.Na afloop hoorde ik nog dat iemand Marjan van den Berg met mij in het kerkje had zien zitten, maar dat ze niet naar binnen durfde. “U was in gesprek met die dominee, en ik wilde u niet te storen”.
- Nov 30, 10
ACADEMICA DEBUTANTENPRIJS
Persbericht: Longlist 2011 bekend
De nominatiejury van de Academica Debutantenprijs, de prijs voor het beste
oorspronkelijk Nederlandstalige fictiedebuut, heeft de hieronder genoemde
14 debuten op de Longlist van editie 2011 geplaatst.
Uit deze lijst selecteert de jury 5 boeken die voor nominatie in aanmerking
komen. Deze nominaties zullen in december bekend gemaakt worden. Nadat de vijf genomineerde boeken bekend zijn zullen deze gelezen en
beoordeeld worden door kernjuryleden, leesgroepen en individuele lezers in
Nederland en Vlaanderen. Deze "lezersjury" bepaalt uiteindelijk wie de
Academica Debutantenprijs 2011 zal winnen. De werkwijze, waarin een vakjury de voorselectie doet en de lezers de
winnaar bepalen, is uniek voor een literaire prijs. De prijs ter grootte van 15.000 euro wordt beschikbaar gesteld door
Academica en de gemeente Dordrecht. Winnaar van het jaar 2010 was Ellen Heijmerikx met haar roman "Blinde
wereld".
De nominatiejury bestaat dit jaar uit: Casper Markesteijn, voorzitter,
Marijke Arijs, Kees Snoek, Fabian Stolk en Fleur Speet. Longlist Academica DebutantenPrijs 2011: De Kostwinner Henk Rijks
Uitgeverij Contact Het geheim van Den Haag Joost Heldeman
Uitgeverij Contact Zeesteen Janneke Holwerda
Uitgeverij Marmer Levi Andreas David Pefko
Uitgeverij Van Oorschot De vadermoordenaar Arno Haijtema
Uitgeverij Atlas Gewapende man Gerwin van der Werf
Uitgeverij Contact Het graf van de voddenraper Bart Vercauteren
Uitgeverij Houtekiet Spaghetti Spoetnik Tonie Mudde
Uitgeverij Podium De val van Hippocrates Menno Lievers
Uitgeverij De Bezige Bij Moorddiner Mohana van den Kroonenberg
Uitgeverij Van Oorschot Ik ontmoette een man Gerrie Hondius
Uitgeverij Contact Bonita Avenue Peter Buwalda
Uitgeverij De Bezige Bij De vernietiging van
Prosper Morél Jamal Quariachi
Uitgeverij Querido De verzopen katten en
de Hollander Detlev van Heest
Uitgeverij Van Oorschot - Nov 26, 10
Wat doe je als je in een zogeheten 'slechte' buurt woont? Een buurt waar winkels leegstaan, waar de middenstand sappelt, en de crimimaliteit volgens sommige kranten welig tiert?
- Je vertrekt
- Je klaagt bij de gemeente/buurtregisseur en eist een oplossing, liefst op korte termijn
- Je vraagt subsidie aan voor een of ander vaag stimuleringproject
- Je organiseert zelf een actie om de buurt leefbaarder te maken door de winkeliers aan zoveel mogelijk omzet te helpen.
We houden u niet langer in spanning, het goede antwoord is 4, en dat is precies wat er morgen, (zaterdag 27 november) plaatsvindt in de Amsterdamse Jan Evertsenstraat. Leegstaande winkelpanden worden voor één dag omgetoverd tot pop-upstores. Met onder andere koekenbakkers, geinige spulletjes voor dito vrouwen, massages zonder happy end. En de niet te vergeten de Jelly Bar, Supa Dupa, Doing Goods store, Jan Eef bios, BeSuited, Jan Eef Sint- inpakwinkel, Sterk & Mme Charlotte Soepwinkel, PaGoZa Empanadas & Coffee , Knotsknetter, Kitsch Kitchen, Jan Eef Koek-winkel, KinderYoga.
En er is een pop-up boekwinkel. Dus als u nog om een leuk sinterklaaskado verlegen zit, kom vooral langs. Voor een gesigneerd exemplaar van De Kostwinner. En Yvonne Kroonenberg is er ook. En Aaf BC, Frenk der Nederlanden en Ahmed Marcouch. Allemaal aardige mensen met leuke boeken.
Kijk voor het hele programma op www.geefomdejaneef.nl. Tot morgen!
- Nov 22, 10
"Dat boek van jou, daar gaan we niet veel van verkopen", sprak mijn uitgeefster toen ik haar een vroege versie van De Kostwinner liet lezen. Nou weet ik uit ervaring dat uitgevers er ook maar een beetje met de pet naar gooien, want hoe vaak hoor je niet verhalen over totaal onbekende debuten die uit het niets tot millionsellers uitgroeien? Dus vroeg ik maar gewoon naar de bekende weg.
"Uitgever, waarom zeg je dat?"
"Vrouwen kopen meer en lezen meer dan mannen. Dus vrouw-onvriendelijke boeken verkopen niet. Dat weten we gewoon"
"Het is geen vrouw-onvriendelijk boek. Het is hooguit een mens-onvriendelijk verhaal, waarin de man ook nog eens aan het kortste eind trekt."
"Nou, als het blijft zoals het is moet je de realiteit van de markt wel accepteren. Dat je de vrouwelijke lezer schoffeert is commercieel niet handig."
"Dus je wil dat ik het verhaal aanpas? Geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt".
"Ik wil niet dat je iets aanpast. Maar we moeten het met elkaar eens zijn dat als dit het is, je er zeer waarschijnlijk weinig van zult verkopen"
"Dan moet dat maar".
"Dan zijn we het daarover eens".Inmiddels zijn we drie drukken verder en mag ik donderdag voorlezen op de Margriet Winterfair. Ronald Giphart trad er zaterdag op, en schreef er vandaag een merkwaardig stuk over. Beetje badinerend, toch. Tikje lacherig. Het dédain voor de huisvrouw op middelbare leeftijd ("vloedgolf van oestrogeen") sluimert tussen de regels door. Waarschijnlijk zat de zaal vol vrouwen die graag boeken lezen, en het leuk vinden de mens achter het boek te leren kennen. Als ik iets weet vanwege mijn professionele beslommeringen, dan is het dit: afnemers zijn altijd intelligenter dan je denkt, dus onderschat ze niet. En: de markt heeft altijd gelijk.
- Nov 03, 10Begin doorgestuurd bericht:
Hallo,Ik heb een tijd geleden De Kostwinner gelezen maar ik snapte het eind niet helemaal precies. Voor school moet ik morgen een opstel hierover schrijven.
Kunt u het eind kort samenvatten?Alvast bedankt!Groetjes VeraNou, wie helpt Vera? - Oct 18, 10
Dit is de site van de nieuwe staatssecretaris van Cultuur, Halbe Zijlstra. Tikfouten, stijlbloempjes, en schrikbarende uitspraken. Zo zout hebben we het nog nooit gegeten. Bekijk het snel voordat de smoezenpoezen en woordvoerders van het ministerie de zaak gaan oppoetsen.
Over Halbe Zijlstra
Ik ben in 1969 geboren in Friesland, maar heb mijn studietijd doorgebracht in Groningen. Daar heb ik tegelijkertijd Marketing aan de Hanzehogeschool en Sociologie aan de Rijksuniversiteit gevolgd. Na terugkomst van een stage in Midden Amerika werd ik in 1994 lid van de VVD vanwege mijn grote voorbeeld Frits Bolkestein. In die tijd, en eigenlijk nog steeds, vond ik Nederland een redelijk verwend land. Verwend omdat we hetgeen we hier hebben als normaal en vanzelfsprekend ervaren. De linkse politiek in Den Haag ontkende al jarenlang de noodzaak tot grondige veranderingen en was vooral passief. Een slap immigratiebeleid, een verzorgingsstaat die op de lange termijn te veel geld kost en een steeds slechtere bereikbaarheid. Het was duidelijk dat er veranderingen nodig waren en Bolkestein wees daar terecht op. Ik vond het tekenend dat hij verketterd werd voor het duidelijk benoemen van de problemen. Daarom ben ik toen lid van de VVD geworden. Het was mij duidelijk dat de andere partijen in Nederland de problemen niet echt wilden aanpakken.??
Na afronding van mijn studie kwam ik in 1996 in Utrecht wonen. Ik werkte voor leasemaatschappij Arma B.V. in Nieuwegein (nu: Arval B.V). In Utrecht ben ik weer politiek actief geworden. Eerst via verschillende afdelingscommissies van de VVD en sinds 1998 als raadslid. Ik heb mij destijds kandidaat gesteld omdat Utrecht een linkse stad was die onbereikbaar was geworden. De toenmalige coalitie van GroenLinks, PvdA, D66 en CDA was daar nog trots op ook! Het hele collegebeleid was een duidelijk voorbeeld van de maakbare overheid die het allemaal veel beter wist dan de Utrechters zelf. Zo had men bijvoorbeeld bedacht dat er in Leidsche Rijn slechts beperkte parkeergelegenheid hoefde te komen. Al die nieuwe inwoners zouden namelijk met het openbaar vervoer gaan. Vervolgens vergat men het openbaar vervoer op tijd aan te leggen en ging alsnog iedereen met de auto. Ik vond dat er iets aan dat onrealistische en slechte collegebeleid gedaan moest worden en ben daarom de Utrechtse raad ingegaan.
.
In de zomer van 2001 moest ik terugtreden uit de Raad. Ik had een eigen bedrijf in project management opgericht en was door Shell ingehuurd voor een project in Zuid-Europa en Latijns-Amerika. De vele buitenlandse reizen waren niet te combineren met het raadswerk. Het terugtreden uit de raad leidde echter niet tot desinteresse in de politiek. Integendeel, ik verstuurde vanuit mijn woonplaats Mexico City zelfs ingezonden brieven naar het Utrechts Nieuwsblad. Vlak nadat ik in 2003 in Nederland terugkeerde, kwam er een raadszetel voor de VVD vrij en deze kans heb ik aangegrepen om terug te keren in de politiek. In 2004 ben ik vervolgens Albert van den Bosch opgevolgd als fractievoorzitter van de Utrechtse VVD.
Ik heb jarenlang het raadslidmaatschap met mijn werk gecombineerd en dat was af en toe best zwaar. Ik vind politiek echter ontzettend leuk en daarom was het vol te houden. Voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2006 heb ik echter aangegeven dat ik niet langer een baan en politiek wilde combineren. Ik werk namelijk weer in het buitenland (Londen). Ik heb mij daarom kandidaat gesteld voor de Tweede Kamer en ben natuurlijk erg blij met mijn hoge positie op de kandidatenlijst (plaats 19). Het fractievoorzitterschap in Utrecht heb ik recent overgedragen aan Daniëlle van den Broek en eind dit jaar stop ik met mijn huidige opdracht bij Shell. Ik wil namelijk al mijn tijd besteden aan het Kamerlidmaatschap!
Naast mijn werk en mijn politieke activiteiten heb ik nog een aantal hobby's:Lezen ? Ik lees graag maar houd niet van al te zware boeken, dat soort leeswerk heb ik al genoeg binnen mijn politieke dossiers. Mijn favoriete schrijvers zijn Robert Ludlum, Tom Clancy, Geert Mak, Tolkien, Dan Brown en James Clavell.
Reizen ? Ik ga graag op vakantie en heb inmiddels landen als Nieuw Zeeland, Indonesië, Mexico, Venezuela, Caribische gebied en de VS bezocht. Ook maak ik graag stedentrips, bijvoorbeeld naar Parijs, Budapest, Rome, Berlijn, New York en San Francisco.
Fietsen ? Ik ben lid van Wielertoerclub Nieuwegein. Ik vind fietsen een heerlijke ontspanning en het is nog gezond ook. In de winter gebruik ik de mountain bike en ?s zomers de racefiets. Prachtig om in Zuid-Limburg te mountain biken, ik ken daar een aantal mooie routes door de hellingbossen. Ook op de Utrechtse heuvelrug zijn een aantal mooie routes, met name rond Amerongen. ?s Zomers fiets ik met name lange toertochten, zoals de Jan Jansen Classic vanuit Wageningen, maar ook zware tochten als Luik-Bastenaken-Luik, de Amstel Goldrace en Mechelen-Franchorchamps-Mechelen. Vorig jaar was het hoogtepunt, toen ik La Marmotte in de Franse Alpen heb gefietst. Dat is een ééndaagse tocht van 174 km over vier Alpencols. Start in Bourg d?Oisans, dan eerst over de Croix de Fer (2067 meter), vervolgens over de Telegraphe (1570 meter), vervolgens over de Galibier (2645 meter) en de finish ligt bovenop Alpe d?Huez (1870 meter). Het was zwaar en onderweg vraag je jezelf af waar je het in vredesnaam voor doet, maar als je het gehaald hebt dan is de voldoening groot!
Het liefst breng ik mijn tijd door met mijn vriouw Ingrid. Zij is een fantastische vrouw en ik ben helemaal gek op haar. Ondanks het feit dat we allebei ontzettend druk zijn weten we toch tijd voor elkaar te vinden en dat is iedere keer een feestje.Download hier het volledige CV van Halbe Zijlstra.
via halbezijlstra.nl - Oct 18, 10
Omdat het nooit ophoudt, verschijnt volgend voorjaar een goedkope editie van De Kostwinner. Dat vertelde de mevrouw van de uitgeverij me net. En om de boekhandel weer zo enthousiast in te laten kopen komt er een folder. Maar wat is nu een folder zonder ronkende aanbevelingen, liefst van gewone ervaringsdeskundige lezers? Niets toch zeker? Dus kom op, als je het boek gelezen hebt, tweet er dan wat aardigs over, dan zetten we dat fijn in de brochure. De leukste tweets worden niet alleen afgedrukt, maar ook beloond met een t-shirt naar keuze. Deadline: vanmiddag 18 uur.
- Oct 08, 10
Eén van de weinige rubrieken uit de Volkskrant die ik nooit oversla is die van Hans Aarsman, waarin hij persfoto's bespreekt. Aarsman (wat zal die jongen gepest zijn, vroeger) kijkt namelijk anders dan wij gewone stervelingen. Hij ziet dingen die je op het eerste gezicht niet opvallen, zoomt daar op in, en weet daar dan ook nog iets zinnigs, leuks en prikkelends over te schrijven. (Dit in tegenstelling tot Holman, die al jaren stilstaat, maar da's een ander verhaal. En een flauwe grap, I know.)
Goed, gisteren ontving ik een twitterbericht zonder tekst, maar wel met een link naar de volgende foto:
Ik vroeg de afzender om opheldering, maar die bleef helaas uit, dus nou moest ik zelf maar gaan Aarsmannen.
De foto is duidelijk gemaakt onder een tafel, maar dan wel met de lens naar beneden gericht. Dat kun je zien aan de voeten, maar natuurlijk ook aan de witte standaard waarop waarschijnlijk een tafelblad rust. Verder zien we links een stel voeten in Converse All Stars, lekker losjes over elkaar heen geslagen. Zo te zien is het een klein maatje, dus we hebben hier te maken met een een kind of een vrouw die daar aan tafel zit. Dit in tegenstelling tot de grote, donkere voeten aan de rechterkant. Die zijn ferm, om niet te zeggen lomp, en ook een beetje brutaal in een V-vorm op de witte tafelvoet neergeplant. Ik denk dat we hier met een man te maken hebben.
Dan is er nog de vloer. Die is van mooi tropisch aandoend hardhout gemaakt. Zo'n typische vloer die je tegenwoordig in trendy semi-sjieke horeca-tenten ziet. Ik vermoed dan ook dat de foto gemaakt moet zijn in een restaurant, wat ook weer een verklaring kan zijn voor de witte vlek, linksonder. Dat lijkt namelijk wel wat op een mooi, damasten servet, dat half op iemands schoot ligt. Maar wat doet die rare, taps toelopende ronde stok die van linksboven naar beneden loopt?
De fotografe (want het is een zij) heeft waarschijnlijk per ongeluk afgedrukt, want anders zou het kader wel anders zijn. Maar hoe kan het dan dat ze deze foto dan ook nog heeft getwitterd, want zoiets doe je toch niet onopgemerkt? Of hebben we hier te maken met de twitter equivalent van het broekzakgesprek? Zou ze geprobeerd hebben iets duidelijk te maken? Waarom reageert ze niet op mijn oproepen? Waarom krijg ik de hele tijd haar voicemail als ik haar probeer te bellen, en komt mijn mail aan haar onbezorgd retour? Zou ze nog leven? Moet ik de politie bellen?
-
Recent Tracks
- Rebel Rebel by David Bowie
- Bela by Celso Fonseca
- Can't Explain by You Am I
- I Can't Win by Ry Cooder
- Little Sister by Ry Cooder
- I Will Turn Your Money Green by Alex Chilton
- Cherry Oh Baby by The Rolling Stones
- Hand of Fate by The Rolling Stones
- Hot Stuff by The Rolling Stones
The Rolling StonesBaden PowellSpinvisSerge GainsbourgFuture Clouds And RadarDavid BowieFrank ZappaShelby LynneOwsleyCotton MatherBukka WhiteThe ShazamEartha KittThe Budos BandAndrás SchiffThe RunawaysSladePaul WesterbergSharon Jones and the Dap-KingsLenny KravitzThe ReplacementsRobbie FulksCold BloodHeartThe RemainsMatthew Sweet & Susanna HoffsJames BrownJacqueline TaïebRy CooderTahiti 80XTCJohn ScofieldWojciech KilarThe Beach BoysBob Marley & The WailersLittle FeatWondermintsJohnny 'Guitar' WatsonEkseptionThe OsmondsThe RutlesUrban HeroesIggy PopBlurLinton Kwesi JohnsonBill FrisellOasisFunkadelicRod StewartThe Upsetters -
Posts
-
Posts
- Jun 13, 10
- Jun 13, 10
- Jun 13, 10
- Jun 13, 10
- Jun 13, 10
- Feb 24, 10
- Feb 24, 10
- Feb 24, 10
- Jan 18, 10
- Jan 18, 10
- Jan 18, 10
-
Reading
